۱۳۸۶ شهریور ۱۹, دوشنبه

چه مزه‌ای دارد بچه‌ی ابراهیم گلستان باشی

نشر ثالث کتابی چاپ کرده؛ یک مصاحبه‌ی بلند با لیلی گلستان. احتمالا خواندنش جالب است. به نظرم سوال‌ها خوب نیست و حتی خیلی کلیشه‌ای و تکراری است. ولی جواب‌های این خانم و زندگی نسبتا جالبش کتاب را خواندنی می‌کند. بخش زیادی از کتاب در مورد کودکی و نوجوانی او است و در خانه‌ی پدریش می‌گذرد؛ میان دوستان خانوادگیشان و کسانی که با آن‌ها رفت‌وآمد داشته‌اند. در نگاه اول شاید برای خیلی‌ها خانواده‌ی ایده‌آلی باشد. خانه‌ای که درش موسیقی کلاسیک یا گاهی دلکش گوش می‌کنند و پر از کتاب است و همیشه هم یک سری شاعر و نقاش و فیلم‌ساز درش ریخته‌اند. و البته پدرِ خانه ابراهیم گلستان است.
به نظرم لذت اصلی‌ای که ما از خواندن این طور مصاحبه‌ها و زندگی‌نامه‌ها می‌بریم لذت فضولی کردن و سرک کشیدن در خانه‌ی مردم است. دست کسانی که این لذت را اخلاقی می‌کنند درد نکند.
اسم کتاب «لیلی گلستان» است و چاپ تابستان هشتاد و شش.

۳ نظر:

ناشناس گفت...

سلام بخشيد فكر كنم اشتباه شده ليلي گلستان دختر كاوه گلستانه نه ابراهيم.

Mim Noon گفت...

کاوه و لیلی گلستان خواهر و برادر هستند و هر دو بچه‌های ابراهیم گلستان. لیلی از کاوه دست کم شش سال بزرگ‌تر است

دخترک بارانی گفت...

لذت اخلاقی شده فضولی در زندگی ادمهای نیمه گنده ای جون ابراهیم و لیلی و کاوه گلستان که جای خود، لذت مشابهی ای من می برم از خوندن وبلاگهایی که ردپای روزمرگیهاشون توی نوشته هاشون اشکاره. اونها که نه اینقدر روزمره و جزیی می نویسن که جایی برای بازی ذهن توی غریبه نمی گذارن و نه اونقدر رسمی و حرفه ای که تو فراموش می کنی پشت این نوشته زندگی ای نفس می کشه....