۱۳۸۷ فروردین ۱۹, دوشنبه

چه سفید، چه خوشگل، چه مهربونه

من هم مثل خیلی‌های دیگر آلبوم «رنگین کمون» ثمین باغچه‌بان را دوست دارم. از میان آهنگ‌هاش «روز برف بازیه» را شاید از باقی دوست‌تر داشته باشم. من هم مثل خیلی‌های دیگر از این آلبوم خاطرات خوب فراوان دارم. ولی فرقی هست. من «رنگین کمون» را در بچگی نشنیدم و برام نوستالژی کودکی نیست. (در بچگی هیچ آهنگ کودکانه‌ای نشنیدم.) دانش‌جو بودم که به لطف دوستِ آشنا با موسیقیِ نازنینی پیداش کردم و گوش کردمش. خاطرات من مال جوانی است. مال روزهایی که با چند دوست نشسته‌ایم و گوش کرده‌ایمش و سعی کرده‌ایم شعرهاش را تمام و کمال بفهمیم و با هم دوباره بخوانیمشان. مال روزهای کمی در زندگی مشترک من و همسر گرامی، که من او را با صدای همین آهنگ بیدار کرده‌ام. او رفته پشت پنجره، برف را دیده و با این که اصلا برف را دوست ندارد، با هم آهنگ را گوش کرده‌ایم و برف را تماشا کرده‌ایم و لذت برده‌ایم.

۶ نظر:

mahasta گفت...

من که اصلا نشنیدم..البته شاید هم شنیدم اما اسمش رو نمی دونم!!!!!!!

پرستو گفت...

man khaatereye khubi nadaaram azash. yaade ruz-haayi miyoftam ke baghiyeye a'zaaye khaanevaade, sar-e kaar yaa madrese budan va man tanhaayi navaar gush mikardam.

ناشناس گفت...

این دوست آشنا به موسیقی رو می شه به من هم معرفی کنی چون من اصلا نمی دونم این آهنگ چی هست
یعنی خیلی شوتم

ناشناس گفت...

راستی یک سوال
چه طوری می تونی 7:30 مطلب بنویسی
واقعا بهت تبریک می گم
چون مغز من اون موقع هنوز خوابه

barbapapa گفت...

من که نشنیدمش ولی خوندم که تازگیها فوت کرده حالا پیداش کنم ببینم چیه خوشم میاد یا نه،راستی در کامنتت حداقل میگفتی کدوم مورد تایید نیست ;)

Idin N گفت...

رنگين‌كمان به كنار، آن تصوير آخر،...